Sep 272014
 
Peter geeft Ina Hrisca de sleutels van de Punto.

Peter geeft Ina Hrisca de sleutels van de Punto.

Donderdagochtend vertrokken we met pijn in ons hart uit Constanta. De vorige avond hadden we de familie Miron op een afscheidsdiner getracteerd. We stopten in Agigea bij de School voor Cross Culturele Activiteiten om de trailer op te halen. Ook maakten we met Ina de laatste afspraken over de Fiat Punto. Er zijn nog wat losse eindjes, maar de achteras, de bestuurdersdeur en de ruitensproeiers zijn keurig gerepareerd. Peter houdt de rest van het proces vanuit Nederland in de gaten.

We namen afscheid van Ina en stapten in de Volvo voor een hele lange rit naar het voormalige Duitse en Hongaarse gebied in Roemenië, oftewel Transsylvanië. We wisselen elkaar nu af bij het rijden en kunnen dus goed opschieten. Rond 17.00 uur kwamen we aan in Bahnea. We bezochten hier voor de eerste keer een nieuw contact van Peter. Hij heet Nelu, net als de man in Oltenita, en ook hij is voorganger van een Roma Pinksterkerk. Die avond nam hij ons mee naar een dienst in een dorpje in de buurt. Peter sprak weer over de Heilige Geest en deed na afloop een oproep. De respons was overweldigend en we hebben met veel van de gemeenteleden mogen bidden. Drie bezoekers kozen voor de eerste keer voor de Heer. Ook besloten meerdere broerders om zich actief te gaan inzetten voor de kleine Pinkstergemeente waarvan zij deel uitmaken.

De armsten der armen. De kinderen bezoeken de club van mevrouw Tiberian (rechts). De moeder nam tijdens dit bezoek God als haar vader aan.

De armsten der armen. De kinderen bezoeken de club van mevrouw Tiberian (rechts). De moeder nam tijdens dit bezoek God als haar vader aan.

De stop in Bahnea was feitelijk ingelast. Het was de eerste keer en we mochten dus al veel zegen ervaren. Vrijdag reden we verder naar Cluj Napoca, een grote stad, slechts enkele uren van Bahnea verwijderd. Hier ontmoetten we de familie Mester, die dan weer wel al oude bekenden van Peter zijn. Zij vormen de directie van organisatie die in de hele regio arme mensen ondersteunt. Adriana Mester is zelf in grote armoede opgegroeid. Haar moeder Sanja Tiberian, een componiste, is enkele jaren geleden in een dorpje gaan wonen, waar de mensen echt extreem arm zijn. Daar houdt ze nu regelmatig club voor de dorpskinderen. Vrijdagmiddag hebben daar een aantal families bezocht. Hun situatie is echt schrijnend. In ieder huis dat we bezochten, hebben we met de familie gesproken en voor hen gebeden. En ook hier deed God grote dingen. Weer kozen drie mensen voor het eerst voor Jezus en was sprake van nieuwe toewijding bij anderen. Aan het eind van de middag hebben we de rest van de hulpgoederen uitgedeeld.

De laatste hulpgoederen uit onze trailer vinden een goede bestemming.

De laatste hulpgoederen uit onze trailer vinden een goede bestemming.

Feest in de Hemel dus!

Peter en ik bereiden ons inmiddels voor op de terugreis. Vanmiddag rijden we naar de grensplaats Oradea. Daar zullen we overnachten. Dan begint de reis terug door Hongarije, Oostenrijk en Duitsland.