Mar 242015
 

Na afloop van deze reis razen er veel gedachten door mijn hoofd. Ik kan ze nauwelijks ordenen. Dus zal ik ze maar in een los verband naar voren brengen.

Onze reis naar Malawi  was bedoeld om lessen, spreekbeurten en preken te verzorgen voor de mensen  in Blantyre en omgeving. Het resultaat daarvan was overweldigend. Bijna elke dag hebben Erwin en ik iets naar voren mogen brengen. Vaak 2 of 3 Bijbelstudies of lessen op één dag. Wij zijn erg blij dat we zoiets voor de Heer mochten doen. Alles wat we vertelden werd met grote dank aanvaard en er werden daarom in ons toch al drukke programma extra spreekbeurten toegevoegd. Wel 4 keer is ons gevraagd om écht terug te komen. Erwin zal dat zeker doen. Ik wil ook wel, maar daarvoor zijn toch wat hindernissen te nemen, zoals tijd, geld, slaapplek en transport. Maar ik sta er wel voor open. Misschien volgend jaar maart?

De koffers staan klaar voor vertrek. We laten nieuwe vrienden achter.

De koffers staan klaar voor vertrek. We laten nieuwe vrienden achter.

Arm
Malawi is een erg arm land. In onze ogen hebben velen absoluut onvoldoende middelen om redelijk te leven. Bijna iedereen die we tegenkwamen zit in een soort overlevingsmodus. Eten 2 keer per dag alleen wat maïspap en een sliertje groente. Er is geen werk. De mensen die iets meer geld bezitten, hebben 2 of meer mensen in dienst voor 50 Euro per maand. Soms zelfs fulltime. Deze mensen zijn dan ook nog blij, want dat betekent in ieder geval eten elke dag en wat kleding en een dak boven je hoofd.

Inderdaad
Er is weinig natuur in het land. Mensen wonen verspreid in dorpen, als ze niet in de paar steden wonen die er zijn. Overal vind je maïsveldjes voor hun eten. Zelf hebben ze dan een huisje van kleiblokken met een rieten dak. De iets rijkere Malawianen hebben stenen huizen met een golfplaten dak. Soms zit er ook nog een raam en deur in. Malawi is inderdaad het armste land ter wereld.

Theeplantage. De werkomgeving van veel Malawianen.

Theeplantage. De werkomgeving van veel Malawianen.

Thee
De Engelse kolonisten hadden vroeger grote plantages, waarop de mensen werkten. Ze zijn nu echter oud en zitten in bejaardentehuizen. De Indiërs hebben de plantages overgenomen. De Malawianen werken daar de hele dag voor 50 Euro per maand en knippen de theeplanten.

 

 

Wegen
Slechts enkele wegen zijn verhard en de meeste bestaan uit kleigrond. Gelukkig was het regenseizoen voorbij, want daardoor was nu de grond hard en valt er op deze wegen te rijden. De rijken hebben dan ook bijna allemaal een Toyota 4×4 pick-up. Het openbare vervoer gaat in hoofdzaak met minibusjes.

We zien elkaar graag terug.

We zien elkaar graag terug.

Malawianen zijn afhankelijk van God, en het mooie is dat velen ook met die houding in het leven staan.

Zo de Heere het wil, ga ik volgend jaar weer,

Peter