Feb 252015
 

Na een lange vlucht met veel slaapgebrek zijn we aangekomen in Blantyre. Het is bewolkt en het is nog steeds regentijd. Gelukkig regent het maar af en toe en het is niet zo warm. Maar 28 graden. Dus net uit te houden. Toen we de aankomsthal uitliepen, stonden daar de nodige mannen klaar, die graag onze koffers wilden dragen. Dat was echter niet nodig, omdat we opgehaald zouden worden. Sevana en Samantha stonden ons met Erwins kleinkinderen op te wachten. Die renden direct naar hem toe. Zelden zag je zulke verbaasde gezichten toen die ene blanke man tussen al die zwarte mannen zó verwelkomd werd door zwarte kleine kinderen. De gezichten waren een videootje waard.

Erwin in overleg met een plaatselijke pastor.

Erwin in overleg met een plaatselijke pastor.

 

 

 

 

 

 

We zitten nu hier in Blantyre en zijn voortdurend bezig met het regelen van de bezoeken voor de komende dagen. Broeders komen ons opzoeken en er worden afspraken gemaakt. Malawi is echt een arm land. Er is ‘s avonds geen verlichting en de hoofdstad heeft slechts een paar asfaltwegen. Toch wonen hier 1.5 miljoen mensen. De mensen leven overdag op straat en gaan zodra het donker wordt om 18.00 uur naar binnen, omdat de nacht vrijwel meteen valt. Buiten lopen is niet slim, want overal zitten onverwachte gaten in de weg. Ik moet nog wennen aan het eten hier. Het vlees wordt altijd helemaal doorbakken en smaakt daardoor te droog. Jammer, want vlees is hier duur en wordt beslist niet elke dag gegeten.

 
Een groet uit Malawi,
Peter Edelenbosch

Shingi en Sevana zijn vorig jaar een koffieshop gestart om extra geld in te zamelen.

Shingi en Sevana zijn vorig jaar een koffieshop gestart om extra geld in te zamelen.