Oct 132014
 
Een sponsor uit België heeft 500 euro beschikbaar gesteld om Sevana, Shingayi en Ethan naar Nederland en België te halen voor een kort verlof. Zodat ze op adem kunnen komen en tegelijkertijd presentaties geven over het werk in Malawi. We hebben echter nog zo’n 1300 euro nodig voor alle drie, of tenminste 500 extra om alleen Sevana en Ethan over te laten komen. We geloven dat het heel goed is dat ze naar Europa komen, zowel voor echt noodzakelijke ontspanning, als voor Sevana om verder medisch onderzocht te worden in verband met haar hartprobleem. We roepen u op om dit goede doel te ondersteunen met een gift o.v.v. ‘Verlof Sevana’ t.n.v. Stichting Afrika Zending te Zoetermeer:
IBAN: NL15INGB0005795209.
Hartelijk dank voor uw hulp.
sevana
Oct 072014
 

Peter Edelenbosch en Roel Brandsma hebben 8 oude computers gedoneerd aan een nieuwe school voor kansarme jongeren in de omgeving van Fageras, Roemenië (zie ‘Met zigeuners naar de kerk’). Deze school is een project van de Roemeense organisatie Horizon of Hope. Meer informatie over deze organisatie vindt u op:  http://hohro.org/news/1409/.

Oct 022014
 

Afgelopen dinsdag zijn Peter Edelenbosch en Roel Brandsma veilig teruggekeerd van hun hulpreis naar Roemenië. Iets eerder dan gepland, maar dat komt vooral doordat ze vooraf al rekening hielden met eventuele uitloop.

De laatste rit was terug van Wehr in Duitsland. Hetzelfde pension waar we ook op de heenweg verbleven. Dit was een gemakkelijke rit van ongeveer 300 kilometer. We legden daarmee de laatste kilometers af van een rijtocht die in totaal zo’n 7000 kilometer bedroeg. Als je de route op de kaart zou volgen, zou je zien dat we in Roemenië een soort cirkel hebben beschreven, en in een groot deel van het land zijn geweest. Maar de nadruk lag op Oost-Roemenië en het werk dat we deden in Agigea. We denken in dat opzicht vooral terug aan de familie Miron, onze tolk Carmen en de familie Hrisca, die zo’n grote rol speelt in het geestelijk leven in en om Constanta. Maar natuurlijk ook aan de familie Mester in Cluj Napoca en de familie Ilie in Oltenita.

Terugkijkend op de reis weten we dat we een zinvolle en gezegende tijd hebben gehad, en dat, toen we op zondag 28 september de terugweg aanvaarden, het goed geweest was. We hebben wonderbaarlijke dingen beleefd, mensen tot geloof zien komen en meegemaakt hoe God overal ter wereld zijn mensen heeft en inzet. Zowel mensen met hun eigen culturele achtergrond en in hun eigen cultureel gedefinieerde omgeving, als volslagen vreemdelingen. Een ander perspectief maakt soms een groot verschil.

Op onze een na laatste stop in Sankt Marien bij Linz in Oostenrijk bleken we opeens een gebroken zijknipperlicht te hebben, maar verder is ons geen onheil overkomen. Gezien de toestand van de wegen in Roemenië, het feit dat de autoweg daar vaak dwars door dorpen en steden gaat (zonder enige afrastering o.i.d.), het moeizame verkeer in de bergen en de voorkeur van Oost-Europese landen voor tweebaans wegen … één voor komend en één voor gaand verkeer … mogen we dit wel als bescherming van boven ervaren.

Een reis als dit is levensveranderend en je zou willen dat meer mensen eens in hun leven zo’n ervaring hebben.

Volvo reclame