Sep 202014
 

Het Day Care Centre waar Claudia Miron werkt als kokkin valt onder een christelijke organisatie die ook, in twee kleine plaatsjes buiten Constanta, opvanghuizen voor verweesde en/of verwaarloosde kinderen beheert.

Ook in Roemenië kunnen jongens veel lawaai maken.

Ook in Roemenië kunnen jongens veel lawaai maken.

Op vrijdagavond bezochten we het jongenshuis in Mihail Kolganuceanu. Hier wonen 9 jongens tussen de 6 en de 18. Het waren er ooit twaalf, maar drie zijn inmiddels zelfstandig gaan leven. Zoals je je kunt voorstellen is het er een drukte van jewelste … als jongens onder elkaar. Dat betekende voor ons een avond vol knokkelen, armpje drukken en voetballen. Maar Peter had ook nog wat te vertellen over het thema Vriendschap en de jongens waren best bereid om daar toch even de tijd voor te nemen.

Het contrast met het meisjeshuis in Valu Lui Traian dat we zaterdagmiddag bezochten, kan eigenlijk niet groter zijn. Onlangs is een nieuwe huismoeder

aangesteld, dus er moest opnieuw kennis worden gemaakt. Maar na de lunch was er best even tijd voor een spelletje … Scrabble, woorden in het Roemeens, Nederlands, Engels … het kon allemaal. Maar het werd pas echt interessant toen ik mijn smartphone te voorschijn haalde. Na de Vier op een Rij competitie volgden enkele stevige potjes schaak, een spel dat in Roemenië met graagte gespeeld wordt.

 Geloof het of niet, maar we zijn aan het schaken ... op mijn smartphone.

Geloof het of niet, maar we zijn aan het schaken … op mijn smartphone.

Al met al voor alle betrokkenen een tijd van plezier, vermaak en afleiding van de dagelijkse sleur.

Vanavond even heel iets anders … met onze tolk Carmen bezoeken we een concertvoorstelling in het stadstheater.

 

 

Sep 202014
 
Het Archeologisch en Historisch Museum van de stad Constanta.

Het Archeologisch en Historisch Museum van de stad Constanta.

Afgelopen donderdag hadden Peter en ik even geen afspraken. We zijn tot nu toe eigenlijk steeds druk in de weer geweest, en deze vrije dag ontstond toevallig. Er kwamen gewoon geen afspraken binnen. Peter stelde daarom voor om het Archeologisch Museum te bezoeken. Hij was er twee jaar geleden al eens geweest, maar had best zin om nog eens langs te gaan. Met mijn enorme nieuwsgierigheid en grote interesse in geschiedenis zei ik natuurlijk ja.

Het museum staat bij de haven in een zeer vervallen gebied, dat echter op het moment grootschalig gerenoveerd wordt. Het is duidelijk dat dit over een jaar of 5 tot 10 de nieuwe toeristenval van Constanta moet worden. Het museum is informatief en beschikt over een grote hoeveelheid archeologische vondsten. Van de eerste inheemse cultuur tot de Grieken, de Daciërs, de Romeinen, de Byzantijnen en de Ottomaanse Turken, die het land aan het eind van de middeleeuwen veroverden. Vanaf de vierde eeuw na Christus zie je ook christelijke vondsten opduiken. Het pronkstuk van het museum is de inhoud van een sarcofaag die in 1970 werd gevonden. Het was het graf van een edelvrouw, inclusief gouden kroontje en zilveren buiksieraad.

De bovenverdieping is gewijd aan de moderne geschiedenis van Roemenië. Van de lange strijd om onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk in de negentiende eeuw tot alles wat er gebeurde in de twintigste. Het Ceausescu tijdperk schittert overigens door afwezigheid. Het museum doet wat ouderwets en schools aan, maar is een bezoek best waard. We bezochten, na een enigzins verlate lunch, ook het Museum voor Volkskunst, gevuld met ambachtelijke producten en natuurlijk klederdracht. Met recht een dag die context gaf aan waar we hier mee bezig zijn.

Sinds we afgelopen maandag aankwamen, trekken we veel op met de familie Miron, Peters sponsorgezin. Een weduwe, haar zoon en twee van haar dochters. Haar oudste dochter is verhuisd naar Newcastle. Zij zijn ook Roma, maar leven in een flat in Contstanta. Moeder Claudia werkt als kokkin in een kinderopvang, zoon Coco is jeugdleider in de plaatselijke Pinksterkerk en dochters Rebeca en Estera gaan nog naar school. Hartelijke en gastvrije mensen, maar dat het leven voor hen niet meevalt, is ook overduidelijk.

 

Sep 172014
 

De tweede week van de reis van Peter en Roel naar Roemenië begon afgelopen maandag met afscheid van de familie Ilie en vertrek uit Oltenita. Vergeleken bij de afstanden die het duo al had afgelegd, was de rit naar Constanta een eitje, nog geen 300 kilometer.

Constanta is het eigenlijke hoofddoel van de reis. Het verblijf hier duurt tien dagen. Veel van wat we hier doen houdt verband met de School voor Cross Culturele Activiteiten in de voorstad Agegia. Deze school leidt mensen op die willen gaan werken in gesloten landen. Komende zondag wordt het schooljaar officieel geopend. Er zijn 41 studenten ingeschreven. Directrice Ileana Hrisca heeft hard gewerkt om deze school mogelijk te maken en werkt nu hard om hem in stand te houden. Ze moet veel autorijden, onder andere om docenten en studenten van en naar de school te brengen. Ze heeft een oude auto, maar daar durft ze niet echt meer mee te rijden, omdat de auto haar een keer in de steek heeft gelaten. We gaan onze Fiat Punto aan haar geven, maar voordat dit kan, moeten er nog wat zaken aan de auto gebeuren.

De Fiat Punto in kwestie. Hier nog in Nederland. Inmiddels is 'ie een stuk minder schoon.

De Fiat Punto in kwestie. Hier nog in Nederland. Inmiddels is ‘ie een stuk minder schoon.

Vanochtend hebben we de Punto naar een spuiter gebracht. Deze man is christen en een bekende van Peter. We laten het bestuurdersportier spuiten, want daar zit een lelijke kras op. Ook laten we de achteras roestvrij maken en opnieuw schilderen. Daarna krijgt de Punto bij een andere garage een grote beurt, zodat de auto weer helemaal goed en betrouwbaar is en aan zijn nieuwe rol in het Koninkrijk van God kan beginnen.

Ileana’s oude auto krijgt ook een nieuwe bestemming. Hij wordt opgeknapt en dan willen we hem aan iemand geven die betrokken is bij prolife organisatie Iosebeth in Suceava in het noorden van het land. Zij bezoekt regelmatig ongehuwde jonge moeders.

U begrijpt dat dit niet allemaal over een dag ijs kan gaan. Vandaar de lengte van ons verblijf in Constanta. Ondertussen wordt Peter natuurlijk ook hier uitgenodigd om het woord te brengen. Vanavond bezoeken we een bijbelstudieavond van de Pinkstergemeente. Peter geeft er een studie over de Heilige Geest.