Sep 202018
 

Van 13 tot 15 september deed ik een conferentie in Oeganda, een buurland van Kenia. Bernard, een Afrikaanse broeder die ik leerde kennen in Linz (Oostenrijk), had mij de richting naar mijn eerste contact gewezen. Je hebt veel geloof nodig om naar dit land te reizen, gezien alle moeite die het je kost. Zal de Heilige Geest me echt mensen op mijn pad sturen die de counseling cursus willen volgen? Zullen het gezegende bijeenkomsten worden? Je doet echt een stap in geloof.

Pastor Frank was mijn contact. Al snel noemde hij me ‘vader’ en ik hem ‘zoon’. Zulke relaties komen veel voor in Afrika. Het geeft je openheid jegens anderen en een gevoel van verantwoordelijkheid. Ik kan het goed vinden met pastor Frank. Hij is de coördinator van de ‘Pentacostal Church in Uganda and Congo’ (de pinksterkerk dus). Echt een man van God, die alles overheeft voor het koninkrijk van God. De conferentie is wonderbaarlijk gezegend.

 

 

 

 

 

Peter Edelenbosch

 

Sep 182018
 

Vandaag het vijfde verslag van mijn reis door Kenia en Oeganda. De eigenaar van het hotel waar ik vorig jaar logeerde, had me uitgenodigd om wanneer ik terugkwam een bezoek te brengen aan zijn kerk in Kisumu. Die zou dan zorgen voor accomodatie en dergelijke. Wat is het toch geweldig om overal waar je komt mensen te leren kennen die je willen helpen. Mijn broeder James bracht me naar een dorp met zo’n ingewikkelde naam, dat ik hem niet heb kunnen onthouden. Er zou daar een bijeenkomst gehouden worden. Helaas was die al afgelopen toen we er aankwamen. Het was nacht geworden en de plek was moeilijk te vinden en bleek veel verder weg te zijn dan we hadden ingeschat. Het programma werd de volgende dag echter voortgezet door het missieteam uit Nairobi. Zo kon ik toch tijdens de zondagochtendbijeenkomst en in de middag. Opnieuw waren de mensen heel open. De bijeenkomst was in het centrum van het dorp. Ik ontmoette een aantal broeders met de visie om alle 42 verschillende stammen in Kenia in hun eigen taal met het evangelie te bereiken. Kenia is inderdaad een heel groot land. Ik heb contact gelegd met deze broeders, wie weet heeft God mij deze kans gegeven voor de volgende keer.

Peter Edelenbosch

Sep 122018
 

Dit is mijn vierde verslag over mijn reis in Kenia. Vandaag wil ik wat vertellen over het eten hier. ‘s Morgens eet je vaak wat er over is gebleven van de avond ervoor. Zo niet, dan eet je doorgaans een stuk brood en je drinkt er thee bij. Die is op zijn Engels klaargemaakt, sterk met veel melk erin. Op het brood smeer je margarine en soms komt er een ei op. ‘S Middags eet je nsima met groente. Nsima is een dikke pap, gemaakt van witte mais. In Kenia is mais wit in plaats van geel. En als avondeten eet waarschijnlijk weer hetzelfde.

Je eet met je handen. Als de maaltijd begint komt één van de kinderen met warm water dat hij of zij over je handen uitgiet. En na afloop was je je handen nog een keer. In de meeste snackbars en restaurants is een kraantje om je handen onder te wassen. Er hangt meestal geen handdoek of iets dergelijks bij.

Als je geluk hebt, krijg je een banaan. Eet smakelijk!

Peter Edelenbosch